Posted on December 26, 2008 by සමබර
සමාජ අසාධාරණය ස්ත්රියකට සිදුවූ තැන ඇය වරදට පෙළඹුණ ස්ත්රියක් ලෙසට හංවඩු ගැසීම අපි කලක් තිස්සේම අත්විඳින කාරණාවක්. නූගත්කම, දිළිඳුකම, දෙමව්පිය ආරවුල් ආදී නොයෙකුත් කාරණා හේතුවෙන් තමන්ගේ අතිශය සුන්දර වූ ළමාවිය සිහිනයක්වී බොඳව යන දෙස බලාගෙන සුසුම් හෙලනවා විනා ඔවුන් වෙන කුමක් කරන්නද? බොහෝ කාලයක් තිස්සේ සමාජ පරිවර්තන රැසක් සිදුවෙමින් ඇවිත් අද වනවිට අපි නතරවී සිටින [...]
Filed under: අල්ප කල්පනා, ආදරය, කාලීන කල්පනා, ගීයක් දිටිමි, දිළිඳු බව, නිශා යාමය, විචාර, විරහව, සමු ගැනීම, හමුවීම්, හුදෙකලාව, ළමාවිය | 1 Comment »
Posted on December 9, 2008 by සමබර
හදවත සසල කරන්න හේතුවුන ආරංචියක් ගැනයි මේ සටහන තබන්නට සැරසෙන්නේ. මම හිතන්නේ හදවතේ තිබෙන සංවේදීම හැඟීම වන ආදරය වෙනුවෙන් ගැයුන ගීතයන්ට ආදරය කරන ඕනෑම අයෙකුට නම් මම කියන්න යන කාරණයෙහි ආගන්තුක බවක් නැහැ.
ඔහුව අප ආදරයෙන් වැළඳගන්නේ ඇතැම්විට ඔහුගේ නමවත් හරියට නොදැන වුනත් “මේ නගරය මා ඔබ මුන ගැසුනු නගරයයි” යන ගීතයට අප ආදරය කරන හැම [...]
Filed under: අල්ප කල්පනා, අවසන් සටහන, ආදරය, කාලීන කල්පනා, ගීයක් දිටිමි, විචාර, වියෝව, විරහව, සමු ගැනීම, සෙනෙහස, හමුවීම්, හුදෙකලාව, ළමාවිය | 2 Comments »
Posted on June 5, 2008 by සමබර
නිහඬ බව බිඳ..
පන්හිඳ නැවතත් ජීවය ලබයි
මඳක් කාර්යබහුලයි
හෙට සිට හමුවෙන්නට එන්නම්
මා එනතුරු ඔබ හිඳියි නම්
“මේ හැටි දුර පියමං කරලා ඇයි මම ඔබ ලඟ නතර වුනේ…”
Filed under: ආරම්භය, ගීයක් දිටිමි, හමුවීම් | 1 Comment »
Posted on April 7, 2008 by සමබර
සොඳුරු ස්වභාවික ගීතාවලියක් ගැන අපි කතාකරන වෙලාවක මතක් නොකරම බැරි සංගීතවේදියෙකු ගැනයි මේ සටහන.
සඳකැන් වැසී අඳුරේ එතුණු රාත්රියක්, ගීයක ඇති සොබා සුන්දරත්වය නැමැති පහන් එලියෙන් එකලු කරනට සමත් ඔහු, මා වඩාත් ම ඇලුම් කරන සංගීත වේදියාද වෙයි.
පුරා පන්සාලිස් වසරක සංගීත දිවිය සම්පූර්ණ කල ඔහු නමින් වික්ටර් රත්නායකයන් ය.
ආදරයේ ඇති අපට නොපෙනෙන නොහැඟෙන තරමේ සියුම් වගේම [...]
Filed under: කාලීන කල්පනා, ගීයක් දිටිමි, විචාර | 1 Comment »