පොඩිඑකෙක්, අඟුරු කෑල්ලක්, රුපියල් විස්සේ නෝට්ටු තුනක් එකතු වෙලා නිමේෂයකින් මගේ ඇස් දෙක සිසාරා මවපු දසුන තුල ගැබ්වුනු අහිංසක ගැමි සුවඳක් හිමින් සීරුවේ නාස් පුඩු සිපගෙන ඇදී ගියා. කල්පනාවන් කලඹවන ඊට එහාගිය හැඟීමක් සිතට නැගෙන තරමට ම මේ පොඩිඑකාගේ අකුරු සාස්තරේ දුරුවල නිසා වෙන්න යනදේ හිතාගන්න තරමක් අමාරු උනා. බාප්පා යයි කියාගන්නා අයෙක් සල්ලි නෝට්ටු [...]
Filed under: අම්මා වූ කලි, අල්ප කල්පනා, ආදරය, කාලීන කල්පනා, දිළිඳු බව, විචාර, වියෝව, සමු ගැනීම, සෙනෙහස, හුදෙකලාව, ළමාවිය | Leave a Comment »
සමාජ අසාධාරණය ස්ත්රියකට සිදුවූ තැන ඇය වරදට පෙළඹුණ ස්ත්රියක් ලෙසට හංවඩු ගැසීම අපි කලක් තිස්සේම අත්විඳින කාරණාවක්. නූගත්කම, දිළිඳුකම, දෙමව්පිය ආරවුල් ආදී නොයෙකුත් කාරණා හේතුවෙන් තමන්ගේ අතිශය සුන්දර වූ ළමාවිය සිහිනයක්වී බොඳව යන දෙස බලාගෙන සුසුම් හෙලනවා විනා ඔවුන් වෙන කුමක් කරන්නද? බොහෝ කාලයක් තිස්සේ සමාජ පරිවර්තන රැසක් සිදුවෙමින් ඇවිත් අද වනවිට අපි නතරවී සිටින [...]
Filed under: අල්ප කල්පනා, ආදරය, කාලීන කල්පනා, ගීයක් දිටිමි, දිළිඳු බව, නිශා යාමය, විචාර, විරහව, සමු ගැනීම, හමුවීම්, හුදෙකලාව, ළමාවිය | 1 Comment »
හදවත සසල කරන්න හේතුවුන ආරංචියක් ගැනයි මේ සටහන තබන්නට සැරසෙන්නේ. මම හිතන්නේ හදවතේ තිබෙන සංවේදීම හැඟීම වන ආදරය වෙනුවෙන් ගැයුන ගීතයන්ට ආදරය කරන ඕනෑම අයෙකුට නම් මම කියන්න යන කාරණයෙහි ආගන්තුක බවක් නැහැ. ඔහුව අප ආදරයෙන් වැළඳගන්නේ ඇතැම්විට ඔහුගේ නමවත් හරියට නොදැන වුනත් “මේ නගරය මා ඔබ මුන ගැසුනු නගරයයි” යන ගීතයට අප ආදරය කරන [...]
Filed under: අල්ප කල්පනා, අවසන් සටහන, ආදරය, කාලීන කල්පනා, ගීයක් දිටිමි, විචාර, වියෝව, විරහව, සමු ගැනීම, සෙනෙහස, හමුවීම්, හුදෙකලාව, ළමාවිය | 4 Comments »
සොඳුරු මාවත් ඇවිද ගියතැන් සිත්හි කොනකට තද කරන්… ගිය මගෙහි ඈ අද ද පියමං කරයි දුක සිර කොට අරන්… කතා කල දෑ දෙකන රැව්දෙන විටෙක හදවත පාරවන්… ඇයගෙ මතකය නැවත දිවයයි ඔහුගෙ තුරුලෙහි ඉඩ අරන්… වසින වැස්සට බොඳව ගිය පොත් මිටිය ලැමඳට තුරුලු කරමින්… තබයි එක දෙක පියවරක් අද තනිව ගිය සිත කඳුලු සලමින්… එදා [...]
Filed under: අල්ප කල්පනා, අවසන් සටහන, ආදරය, ආරම්භය, කාලීන කල්පනා, වියෝව, විරහව, සමු ගැනීම, සෙනෙහස, හමුවීම්, හුදෙකලාව | Leave a Comment »
